به تو سپرده بودمش
با هزار و يك اميد.
و امروز برای هزار و يكمين بار
دلم را می برم
تا شكستگی اش را ...
گچ بگيرند !!!
نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385ساعت 14:12 توسط NoBoDY |
حریم های هوایی را از میان بر خواهم داشت
و بر حصار مرزها بی وقفه خواهم تاخت
به من اعتماد كن
از عشق ، امپراطوری خواهم ساخت !!!
نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385ساعت 21:55 توسط NoBoDY |
چرا غم زده بنشينم
در انتظار بهار ، كه نامی بيش نيست ؟!
بگذار برف ببارد
و باران های ناگاه.
ما را قلبی بهاری بس است
در اين سرماي جانكاه !!!
نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اسفند 1385ساعت 19:31 توسط NoBoDY |
چشمهای بسته ... دستهاي لرزان !
آنگاه كه چشم بسته
روي طنابی كه يك سرش در دست تو بود
بند بازی ميكردم
دريافتم كه هميشه در عشق ...
مساله اعتماد بوده است
ميان چشم های بسته من و
دست های لرزان تو !!!
نوشته شده در دوشنبه چهاردهم اسفند 1385ساعت 22:37 توسط NoBoDY |
قصه عشق را ...
به بیگانگان نگو :
چرا که این کلاغ های غریب
بر کلاه حصیری مترسک نیز،
آشیانه می سازند !!!
نوشته شده در پنجشنبه دهم اسفند 1385ساعت 14:25 توسط NoBoDY |
تفاوتی نمی كند دوستم داشته باشی یا نه ؟!
تنها وجودت مرا بس است از هر چه خواستنی است
چه با من باشی و چه بی من !!!
نوشته شده در دوشنبه هفتم اسفند 1385ساعت 12:47 توسط NoBoDY |
افسوس باید خورد یا مثبت اندیشید ؟!
آن گاه كه كركس های آزاد ،
نیشخند می زنند به سینه سرخی كه
برایش از عشق ، قفسی ساخته اند !!!
نوشته شده در پنجشنبه سوم اسفند 1385ساعت 12:5 توسط NoBoDY |
